Sztuka brazowniczna

W XI-XII w. rozwija się sztuka brązownicza. Drzwi rzeźbione, początkowo sprowadzane z Konstantynopola, wykonują teraz włoscy mistrzowie na południu (Trani, Ravello) i na północy (Piza, Werona), a sceny na nich ...

Polsko-włoskie związki kulturalne

Kontakty Polski z Italią występują już w pierwszych latach naszej państwowości. W Życiorysie św. Romualda Piętro Damianiego jest wzmianka o zamordowaniu włoskich zakonników w eremie międzyrzeckim (ok. 1040), a kronika ...

Podbój Sycylii

W IX w. Sycylię opanowują Saraceni z Afryki. Ich wysoka kultura przenosi na wyspę świetne budownictwo islamu. Greckie miasta leżą w gruzach na wybrzeżach, a osiedla cofnięte na wzgórza kryją ...

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

W XI-XII w. rozwija się sztuka brązownicza. Drzwi rzeźbione, początkowo sprowadzane z Konstantynopola, wykonują teraz włoscy mistrzowie na południu (Trani, Ravello) i na północy (Piza, Werona), a sceny na nich przedstawione osiągają wysoki poziom artystyczny. Malarze krucyfiksów (Sarzana, Lucca, Piza), jakkolwiek skrępowani jeszcze bizantyjskim wzorcem, umieszczają na ramionach krzyża sceny o dużych walorach artystycznych (XII w.). W tym okresie baptysterium florenckiego kościoła S. Miniato i katedra w Empoli otrzymują marmurową dekorację ścian zewnętrznych, nawiązującą w swych elementach (pilastry, arkady i kolumny) do czystych form antycznych. Architektura gotyku (XIII-XIV w.) nie zachowała w Italii istoty tego stylu, otwierającego witrażowe duże okna  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Kontakty Polski z Italią występują już w pierwszych latach naszej państwowości. W Życiorysie św. Romualda Piętro Damianiego jest wzmianka o zamordowaniu włoskich zakonników w eremie międzyrzeckim (ok. 1040), a kronika Thietmara wymienia  bliskiego doradcę  Chrobrego imieniem Antonio. Bulla papieża Innocentego II pisana w 1136 r. wskazuje na szeroką znajomość spraw polskich przez papieską kancelarię. W 1215 r. członkowie duchowieństwa polskiego uczestniczą w obradach soboru laterańskiego, na nasze ziemie przybywają wprost z Italii zakony dominikanów i franciszkanów. W podróży do dalekiej Azji bratu Giovanniemu  de  Piano  Carpini  towarzyszy  Benedykt  Polak  jako  tłumacz i „towarzysz prac i trudów” (1245-46). Dominikanin Marcin Polak  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

W IX w. Sycylię opanowują Saraceni z Afryki. Ich wysoka kultura przenosi na wyspę świetne budownictwo islamu. Greckie miasta leżą w gruzach na wybrzeżach, a osiedla cofnięte na wzgórza kryją czasem małe bizantyjskie kościółki (Rossano, Stilo). Malarstwo kryje się jeszcze w iluminowanych kodeksach lub skalnych kościołach Apulii i Bazylikaty, dokąd chronią się wschodni mnisi przed prześladowaniem obrazoburców i Saracenów. Inaczej przenika sztuka Wschodu na laguny weneckie związane wymianą handlową z Orientem. W starych pałacach weneckich nie brak motywów mauretańskich. Na placu św. Marka buduje się na wzór kościoła św. Apostołów wielką bazylikę w stylu czysto bizantyjskim. Na lagunach Torcello romańska  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Miasto, a raczej szereg sfederowanych osad na Septimontium (siedmiu wzgórzach), opanowali królowie etruscy, którym tradycja, a także późniejsze znaleziska, przypisują pierwszą organizację miejską, podstawy religii i pierwsze budowle. Nie zachowały się one na terenie Rzymu, ulegając pożarom, zniszczeniom wojennym i późniejszym przebudowom. Jednak rozlegle nekropole etruskie w pobliżu miast świadczą, że ten lud o nie stwierdzonym pochodzeniu, zachowując własną religię i ulegając wpływom krain wschodniego basenu Morza Śródziemnego, od dawna przejmował kulturę grecką, nie wyrzekając się swego indywidualnego oddziaływania na  rzeźbę, malarstwo  i  architekturę. Widać to w nagrobnej rzeźbie oddającej realistycznie postać zmarłego, w pięknych, pełnych życia scenach malarskich towarzyszących  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Obce religie przenikające do Rzymu ze Wschodu, obcego pochodzenia cesarze (u schyłku Imperium), obcy element etniczny w stolicy (niewolnicy, wyzwoleńcy) mają wyraźny wpływ na sztukę późnego rzymskiego antyku. Wraz z przeniesieniem przez Konstantyna Wielkiego stolicy do Bizancjum rozproszyły się warsztaty artystów, kamieniarzy i rękodzielników. Ostatnią wielką budowlą na skalę Imperium jest Łuk Konstantyna jednoczący w sobie nowsze, bardziej jednoplanowe formy sztuki ludowej z dawnymi płaskorzeźbami okresu Cesarstwa. Obce warsztaty wytwarzają nową formę grobowca — sarkofagi. Podział Cesarstwa na Wschodnie i Zachodnie zapoczątkowuje charakterystyczne dla różnych warsztatów cechy czy to  w ornamentyce,  czy  w proporcjach  postaci.  Najazdy barbarzyńców i ich walki  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Mniejszości narodowe, choć niezbyt liczne, cieszą się dość szeroką autonomią. Mieszkańcy Aosty mówiący po francusku czy Górnej Adygi — Trydentu mówiący po niemiecku korzystają ze szkół w rodzimym jeżyku, a w obu regionach obowiązują dwujęzyczne napisy i rozporządzenia administracyjne oraz czasopisma. W pd. części Włoch znajdują się również enklawy osadników albańskich (S. Demetrio w Kalabrii, Piana degli Albanesi na Sycylii). Zachowali oni od setek lat swą odrębność narodową, religię i obyczaj respektowane przez władze państwowe — narodowa albańska literatura i poezja rozwinęła się pokaźnie właśnie w tych ośrodkach. W rejonie Kalabrii i Salento egzystują jeszcze skupiska ludności mówiącej po grecku.  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Burzliwy okres zjednoczenia Włoch przyniósł zmiany w urbanistyce miast, do czego zmuszała je albo sytuacja demograficzna, albo polityczna. Florencja po wyburzeniu średniowiecznego Mercato Yecchio rozbudowała akademickie neorenesansowe domy wzdłuż niektórych głównych arterii miasta. Będąc przejściowo nową stolicą Zjednoczonego Królestwa Italii, zapełniła się urzędami i wojskiem. Kres wandalskiemu wyburzaniu murów i domów położył architekt Giuseppe Poggi, otaczając miasto obwodnicą i kierując rozbudowę na przedmieścia. Powstał nowy przemysłowy Turyn i Mediolan, a gdy wojska królewskie wkroczyły do Rzymu, rozbudowywać się poczęła dość chaotycznie także nowa stolica. Od eksedry przy dzisiejszym piazza delia Repubblica do piazza Venezia przebito nową via Nazionale zabudowaną domami  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Wojna z Węgrami (1348) wstrzymała budowę. Mniejszą przeszkodą było skazanie budowniczego prothomagistra palacii na śmierć za udział w spisku Marina Faliero (1355). Dopiero w 1413 r. w nowej sali zebrała się po raz pierwszy Wielka Rada. Oficjalne posiedzenie zainugurował do/n Francesco Foscari w 1423.  W 60 lat później następny pożar spowodował nowe remoniy i rozbudowę. Powstały wtedy reprezentacyjne schody Scala dei Giganti ozdobione posągami Marsa i Neptuna przez Sansoyina (1566). Kierownik budowy, Antonio Rizzo, wielki rzeźbiarz i architekt, musiał ratować się ucieczką z miasta po oskarżeniu go o malwersacje. Jego dłuta były posągi Adama i Ewy, których kopie widać u  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Brama pod Wieżą Zegarową prowadzi w ożywione dzielnice handlowe Merceria z jarzącymi się wieczorem sklepami szkieł z Murano, pamiątkarskimi, jubilerskimi i galanteryjnymi. Na drugiej kondygnacji wieży umieszczony jest zegar wskazujący godziny, fazy księżyca i znaki zodiaku. Następną kondygnację zdobi figura Madonny z Dzieciątkiem, umieszczona centralnie pomiędzy dwoma otworami drzwiowymi. W święto Wniebowzięcia (15 sierpnia) z lewych drzwi wychodzi anioł — trębacz i za nim Trzej Królowie, którzy przyklęknąwszy przed Madonną, kryją się wraz z aniołem w prawych drzwiach. Na czwartej kondygnacji, zwieńczonej marmurową galerią, widać symbol św. Marka i zarazem herb miasta — uskrzydlonego lwa na niebieskim tle usianym gwiazdami.  [ Czytaj wiecej ]

Posted by admin On Kwiecień - 1 - 2012 Komentowanie nie jest możliwe

Na północne osiedla weneckich lagun wybrać się można vaporettem nr 12 z Fondamenta Nuove (Rio Canareggio — w kierunku północnym) lub motorówką nr 19 z Riva degli Schiavoni. Napisy na przystaniach i statkach: Murano—Burano—Torcello. Wycieczka na północ budzi wiele reflekcji. Już opuszczenie nabrzeża i żegluga po gładkiej tafli morza obok cyprysów cmentarnej wysepki S. Michele, gdzie tylko z rzadka zobaczyć można pojedynczy żagiel łodzi, wprowadzi nas w nastrój odmienny od atmosfery ulic zatłoczonego w sezonie miasta. Bliskie Murano ukazujące od strony morza ognie pieców szklarskich manufaktur — to jeszcze jakby miniatura Wenecji. Dalsze Murano wydaje się już bardziej osadą rybacką  [ Czytaj wiecej ]